บันทึกของเด็กหญิงหลินปิง

หนูชื่อหลินปิง

เป็นลูกแม่หลินฮุ่ย

คุณๆอาจจะสงสัยว่า วันๆนึง หนูอยู่ที่นี่ต้องทำอะไรบ้าง

นอกจาก…นอน…

แล้วก็นอน…

แหม…หนูก็ไม่ได้ขี้เกียจขนาดน้าน…ไม่เชื่อเดี๋ยวปั๊ดหวดด้วยคมแฝกซะนี่!!

แม่ฮุ่ยสอนหนูว่า หนูเป็นผู้หญิง ต้องรู้จักทำงานบ้านงานเรือนไว้บ้าง

เช่น ถูบ้าน…

ถูๆๆๆๆให้สะอาดทุกซอกทุกมุม

แล้วก็ซักผ้า

นอกจากนี้ แม่ฮุ่ยยังบอกอีกว่า

แม่ฮุ่ยและลูกปิงถึงเป็นชาวจีน แต่ก็อยู่เมืองไทย

หนูต้องช่วยหารายได้ให้เขา เพราะเขาเลี้ยงดูเราอย่างดี

เช่นการผลิตตะเกียบส่งไปขายที่จีน จีนได้ตะเกียบ ไทยได้เงิน win-win

เล่นในบ้านนานๆ มันก็เบื่อๆนะ หนูอยากออกไปดูโลกภายนอกบ้าง

หนูก็เลยพยายาม…แหกคุก!!

ครั้งแรกๆหนูทำไม่สำเร็จหรอก โดนพี่เลี้ยงจับได้ ก็เลยโดนส่งกลับเข้ามา

แต่หนูก็ไม่ยอมนะ แม่ฮุยบางทีก็ใจดี ร่วมมือกับหนู ช่วยดูต้นทางให้

ตอนแรกหนูก็ดีใจนะ ข้างนอกนี่ของเล่นเยอะกว่าข้างในอีก

แต่หนูก็พบว่าโลกภายนอกมันโหดร้ายจริงๆ T^T

หนูตกลงมาคราวนั้น หนูเจ็บมาก ต้องไปหาหมอ

หมอบอกหนูว่า ต้องฉีดยานะ แต่หนูกลัวเข็มมาก ก็เลยจะหนี แต่ว่า…T^T

หนูเลยเข็ดแล้ว กับโลกภายนอก กลับเข้าบ้านดีกว่า T^T

แต่ว่า…ก้นหนูติดกรงงงงงงง T^T

หนูดิ้นรนอยู่ตั้งนานแน่ะ

พอหนูกลับมา แม่ฮุ่ยก็ถามว่า เป็นยังไงล่ะ ซนดีนัก

แม่ฮุ่ยก็เลย…ถีบ…สั่งสอนหนูไปอีกที T^T

คืนนั้น แม่ฮุ่ยก็สั่งสอนหนู บอกให้หนูเป็นเด็กเรียบร้อย

ทำตัวให้สมเป็นกุลสตรีแบบแม่…-_-”

หนูนอนทบทวนคำสั่งสอนของแม่ฮุ่ยอยู่นาน…

แล้วหนูก็เลยต้องทำตามแม่…

ถึงหนูจะดื้อ จะซนไปบ้าง แต่หนูก็รักแม่นะ

แล้วยังไงมาเจอหนูปิงกับแม่ฮุ่ยได้ที่เชียงใหม่นะคะ บ๊ายบายค่า

Zzz…

ทุกคนอย่าแบนนู๋เลยนะคะ

Credit: คุณ D-N-A ณ thaiseoboard